Henryk (imię)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Henryk - imię męskie pochodzenia germańskiego. Wywodzi się od słowa oznaczającego „potężny”. „możny” lub „bogaty”. Wśród imion nadawanych nowo narodzonym dzieciom, Henryk w 2017 r. zajmował 77. miejsce w grupie imion męskich[1]. W całej populacji Polaków Henryk zajmował w 2017 r. 30 miejsce (207 913 nadań)[2].

Henryk imieniny obchodzi 19 stycznia, 23 stycznia, 27 stycznia, 19 lutego, 2 marca, 16 marca, 10 kwietnia, 10 czerwca, 13 lipca (dawniej 15 lipca)[potrzebny przypis] i 2 września.

Odpowiedniki w innych językach[edytuj | edytuj kod]

  • angielski: Henry, Harry
  • czeski: Jindřich
  • duński: Henrik
  • esperanto: Henriko[3]
  • estoński: Indrek
  • francuski: Henri
  • hiszpański:Enrique
  • kataloński: Enric
  • łacina: Henricus
  • niemiecki: Heinrich (w północnej części Niemiec często stosuje się skróconą formę „Hein”. „Heinz”)
  • niderlandzki:Hendrik
  • norweski: Henrik
  • portugalski: Henrique
  • szwedzki: Henrik
  • walijski: Harri
  • węgierski: Henrik
  • włoski: Enrico, Arrigo

Znane postacie[edytuj | edytuj kod]

Władcy[edytuj | edytuj kod]

Imiennicy[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Statystyka imion za 2017 rok - podsumowanie. gov.pl. [dostęp 2018-02-11].
  2. 100_najpopularniejszych_imion_bez_zgonow_18.01.2017_r. gov.pl. [dostęp 2018-02-11].
  3. Kazimierz Tymiński: Mały słownik polsko-esperancki. Warszawa: Wiedza Powszechna, 1986, s. 429. ISBN 83-214-0326-3.