Portal:Chrześcijaństwo

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Inne portale

Chrześcijaństwo w polskojęzycznej Wikipedii


Symbole religijne

Chrześcijaństwo (gr. Χριστιανισμóς , łac. Christianitas) – religia monoteistyczna i rodzina związków wyznaniowych głoszących nauczanie o mesjaństwie i synostwie Bożym Jezusa Chrystusa, jego męczeńskiej i odkupieńczej śmierci oraz zmartwychwstaniu. Świętą księgą chrześcijan jest Biblia. Chrześcijaństwo jest największą religią na świecie. Liczbę wierzących w Chrystusa określa się na ok. 2,1 mld[1] ludzi (1/3 ludności świata)[2], biorąc pod uwagę wszystkie odłamy wchodzące w jej skład. Zgodnie z Dziejami Apostolskimi (11,26) w Antiochii po raz pierwszy nazwano uczniów chrześcijanami.

Portal ma na celu przybliżenie zagadnień związanych z jego tematyką oraz ułatwić rozwój Wikipedii w omawianym zakresie.

Wszelkie sprawy dotyczące działalności tego portalu omówić można na stronie jego dyskusji.


Jeżeli chcesz edytować tę stronę przejdź tutaj.

Wiadomości ekumeniczne

Gnome globe current event.svg


Artykuł miesiąca

Nuvola apps bookcase.png
Hieronim Bosch, Siedem grzechów głównych (Stół Mądrości), przed 1525

Siedem grzechów głównych (łac. septem peccata capitalia) – tradycyjna chrześcijańska klasyfikacja podstawowych grzechów i wad ludzkich, od których wywodzą się wszystkie inne grzechy/wady. We wschodnim chrześcijaństwie wymienia się ich osiem i tak też było w zachodnim do średniowiecza. Klasyfikacja ta zainspirowała także światową kulturę i sztukę.

Nauczanie o siedmiu/ośmiu wadach/grzechach wywodzi się z czasów Ojców Kościoła, lecz jej korzenie znajdują się w Nowym Testamencie, który zawiera kilka zestawień grzechów: Mt 15, 19, Mk 7, 21-22, Rz 1, 29-31, 2 Kor 12, 20-21, Ga 5, 19-21, Kol 3, 5-8, 2 Tm 3, 2-5, z których, jak też z kilku innych wersetów, zostały zaczerpnięte te uznane później za główne. Ich liczba nawiązuje do Ewangelii, stwierdzającej o Marii Magdalenie, że opuściło ją siedem złych duchów (Łk 8,2; Mk 16,9), zaś Jezus Chrystus nauczał, że zły duch, atakując człowieka bierze siedem innych duchów złośliwszych niż on sam (Mt 12, 45; Łk 11, 26). Liczba siedem w Biblii jest symbolem pełni, całości. Ojcowie Kościoła symbol siedmiu/ośmiu wad/grzechów, które trzeba w sobie całkowicie wyplenić, upatrywali w Starym Testamencie, w siedmiu plemionach kananejskich, które Bóg nakazał wytępić Izraelitom (Pwp 7, 1-2), ósmym zaś byli Egipcjanie, których opuścili[7]. Określenie, że z grzechów/wad tych wywodzą się wszystkie inne pochodzi od św. Pawła Apostoła, który stwierdził, iż korzeniem wszelkiego zła jest chciwość pieniędzy (1 Tm 6, 10), św. Jakuba Apostoła piszącego: Gdzie bowiem zazdrość i żądza sporu, tam też bezład i wszelki występek (Jk 3, 16) oraz Syracydesa, który mówił, że pycha jest początkiem grzechu każdego (Eccli 10, 15 Wulg).

Zobacz więcej...

Postać

P vip.svg
John Wycliffe

John Wycliffe (w wersji spolszczonej Jan Wiklif lub Wiklef, nie ma pewności co do oryginalnej pisowni jego nazwiska; ur. ok. 1329 w Hipswell w hrabstwie Yorkshire, zm. 31 grudnia 1384 roku w Lutterworth niedaleko Leicester) – angielski teolog i reformator Kościoła, profesor teologii Uniwersytetu w Oksfordzie i duchowny katolicki związany z ruchem lollardów.

John Wycliffe był zwolennikiem reform Kościoła w oparciu o nauki Pisma Świętego. Sprzeciwiał się bogactwu Kościoła, supremacji władzy papieskiej, nauce o substancjalnej obecności Chrystusa w Wieczerzy Pańskiej, niemoralności i żądzy władzy wśród duchownych, a także innym naukom i praktykom, które w późniejszym czasie odrzuciły wyznania protestanckie.

Wycliffe zainicjował ruch lollardów, wędrownych kaznodziejów Pisma Świętego, którzy dalej szerzyli jego idee. Prace Wycliffe’a były inspiracją dla Jana Husa, czeskiego reformatora religijnego. W związku z tym husytów utożsamiano z wiklifistami i lollardami.

Do postaci i nauk Wycliffe’a nawiązuje jeden z najstarszych zabytków języka polskiego „Pieśń o Wiklefie”, napisana w połowie XV wieku przez Jędrzeja Gałkę z Dobczyna, nazywanego „polskim lollardem”.

Wycliffe jest uważany za prekursora ruchów reformacyjnych, często bywa nazywany „jutrzenką reformacji”. W Kościołach protestanckich uznawany za bohatera wiary, zaś w Kościele anglikańskim za świętego.

Zobacz więcej...

Strony przeglądowe

Poznaj chrześcijaństwo. Wybrane zagadnienia związane z chrześcijaństwem.

Teologia · Moralność · Etyka · Papież · Jezus Chrystus · Bóg · Restoracjonizm · Anabaptyzm · Protestantyzm · Anglikanizm · Katolicyzm · Prawosławie · Orientalna Ortodoksja · Asyryjski Kościół Wschodu · Maria z Nazaretu · Święty · Trójca Święta · Stary Testament · Nowy Testament · Kanon · Księgi deuterokanoniczne · Apokryfy · Septuaginta · Wulgata · Dekalog · Kazanie na górze · Polskie przekłady Biblii · Stworzenie świata · Zbawienie · Uświęcenie · Theosis · Nabożeństwo · Liturgia · Sakramenty · Eschatologia · Apologetyka · Sobory powszechne · Chrystianizacja · Schizma wschodnia · Krucjaty · Reformacja · Antytrynitaryzm · Augustianizm · Tomizm · Ikonografia · Arminianizm · Episkopalizm · Prezbiterianizm · Kongregacjonalizm

Ilustracja miesiąca

Nuvola apps kcoloredit.png
Humor Monastery, Romania.jpg
Monastyr Humor

Zaproponuj ilustrację

Świątynia

Labarum.svg
Kościół z Bączala Dolnego

Kościół z Bączala Dolnego – drewniany, późnogotycki kościół rzymskokatolicki pod wezwaniem św. Mikołaja Biskupa[8], wybudowany najpóźniej w 1667 roku[9] w Bączalu Dolnym koło Jasła, od lat 70. XX wieku stoi w MBL w Sanoku.

Kościół jako główna świątynia parafii pw. św. Mikołaja w Bączalu Dolnym, wraz z XIV-wieczną kryptą, został wybudowany najpóźniej w 1667 roku o charakterze obronnym z fundacji ówczesnego właściciela ziem klucza bączalskiego – Jana Łętowskiego[10]. Poświęcony w 1639 przez biskupa Tomasza Oborskiego i uroczyście konsekrowany w 1669 roku[11] zapewne przez biskupa krakowskiego Andrzeja Trzebickiego bądź Mikołaja Oborskiego

Kościół i jego wartość architektoniczno-zabytkowa zostały dostrzeżone przez historyków sztuki i konserwatorów już pod koniec XIX wieku m.in przez Stanisława Tomkowicza z Krakowa (1896) czy prof. Tadeusza Szydłowskiego (1928), czyli w czasach kiedy liczne wówczas drewniane świątynie nie budziły wielkiego zainteresowania[12].

Zaproponuj artykuł


Kategorie artykułów

Przypisy

  1. Adherents.com: Major Religions Ranked by Size. [dostęp 2009-05-05].
  2. Hinnells, The Routledge Companion to the Study of Religion, p. 441.
  3. Czarna lista 10 krajów łamiących wolność religijną (pol.). Radio Watykańskie, 2018-01-05. [dostęp 2018-01-08].
  4. Nie "Pan Bóg", lecz po prostu "Bóg". Kontrowersyjny pomysł szwedzkiego Kościoła (pol.). Wiara.pl, 2017-11-25. [dostęp 2017-12-23].
  5. Katolicko-luterańska deklaracja na zakończenie obchodów jubileuszu reformacji (pol.). Wiara.pl, 2017-10-31. [dostęp 2017-11-11].
  6. Młodzi z Taizé odkrywają bogactwo chrześcijaństwa w Egipcie (pol.). Radio Watykańskie, 2017-10-03. [dostęp 2017-10-06].
  7. Jean Claude Larchet: Terapia chorób duchowych. Hajnówka: Bratczyk, 2016. ISBN 978-83-88325-49-6.
  8. Wirtualne Jasło - portal powiatu jasielskiego, www.wirtualnejaslo.pl [dostęp 2016-01-29].
  9. ...Kościół z Bączala Dolnego... - Garnek.pl, www.garnek.pl [dostęp 2016-01-29].
  10. Cerkiew św. Onufrego z Rosolina - Park Etnograficzny - Sanok | Bieszczady wyjade.pl - turystyczna Polska, bieszczady.wyjade.pl [dostęp 2016-01-29].
  11. Bączal Dolny - Diecezja Rzeszowska, Diecezja Rzeszowska [dostęp 2016-01-29] (pol.).
  12. Stanisław Tomkowicz, Inwentarz Zabytków Powiatu Jasielskiego, 2001.

Uwagi