Wikipedia:Strona główna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Strona główna)
Skocz do: nawigacja, szukaj

Czy wiesz…

Z nowych i ostatnio rozbudowanych artykułów w Wikipedii:

Flatback hatchling.jpg
20041229-Coatlicue (Museo Nacional de Antropología) MQ-3.jpg

…z czego wynikają zagrożenia dla populacji żółwia australijskiego (na zdjęciu)?

…jak początkowo brzmiał tytuł Szybcy i wściekli 8?

…gdzie ogonek miewa poduszeczkę?

…która rozgłośnia radiowa przełamała monopol BBC na nadawanie programów radiowych w Wielkiej Brytanii?

…dlaczego posąg Coatlicue (na zdjęciu) nie jest przez wszystkich badaczy uznawany za wyobrażenie tej bogini?

…po co hawajce cienkodziobej smukły dziób?

Wydarzenia

Giro d’ItaliaEksplozja w Manchester Arena

Zmarli: Roger MooreDina MerrillLars-Erik SkiöldNicky HaydenZbigniew Wodecki (na zdjęciu)Jacque FrescoChris CornellTodor Veselinović

Rocznice

23 maja: imieniny obchodzą m.in.: Dezyderia, Dezyderiusz i Michał
Okrągłe, pięcioletnie rocznice:

Artykuł na medal

Mauritius Blue Pigeon national museum of scotland.JPG
Koralczyk maurytyjski – wymarły gatunek gołębia z rodzaju Alectroenas, endemicznego dla maskareńskiej wyspy Mauritius leżącej na Oceanie Indyjskim. Dwa spokrewnione z nim gatunki z Maskarenów wymarły, trzy nadal istnieją. Koralczyk maurytyjski jest gatunkiem typowym rodzaju Alectroenas. Wokół głowy, szyi i piersi występowały białe, poczochrane pióra; reszta upierzenia miała kolor niebieski, zaś sterówki i nagie obszary na głowie – czerwony. Te kolory były uznawane za podobne do barw flagi Holandii, co znalazło odbicie w niektórych nazwach nadawanych temu koralczykowi. Pierwsze wzmianki o koralczyku maurytyjskim pochodzą z XVII wieku; później został opisany jeszcze kilka razy, jednak niewiele relacji dotyczy żywych osobników. Przynajmniej jeden żywy okaz i kilka wypchanych dotarło do Europy w XVIII i XIX wieku. Zachowały się jedynie trzy okazy muzealne, zaś jedynie jedna ilustracja przedstawia żywego osobnika. Przypuszczalnie gatunek wymarł w latach 30. XIX wieku wskutek wylesiania i drapieżnictwa. Czytaj więcej…

Dobry artykuł

LaniusMollisKeulemans.jpg

Srokosz – gatunek średniej wielkości ptaka z rodziny dzierzb. Część populacji wędrowna. Zamieszkuje północne i środkowe regiony Palearktyki; populacje wędrowne zimują na południe od miejsc gniazdowania. Nie jest zagrożony wyginięciem. Srokosze mierzą około 24–25 cm, ich masa ciała wynosi 48–81 g. Mają czarno–szaro–białe upierzenie, nieco zmienne w zależności od podgatunku. Charakterystycznym jego elementem jest czarny pasek, ciągnący się od kantarka po pokrywy uszne. Klasyfikacja srokosza jest niejasna; wyróżnia się około 6 podgatunków. Środowiskiem ich życia są obszary o rzadkiej i niewysokiej roślinności, zależnie od miejsca występowania mogą to być świetliste lasy w strefie tajgi, mokradła, krawędzie lasów, obszary rolnicze. W miejscach ich występowania muszą znajdować się odpowiednie wysoko położone punkty, z których srokosze mogą wypatrywać zdobyczy, takie jak obumarłe wierzchołki drzew, linie wysokiego napięcia, ambony strzelnicze, kołki czy słupki graniczne. Żywią się różnorodnym pokarmem, od owadów, naziemnych kręgowców – takich jak żaby, traszki, jaszczurki i ssaki (np. norniki, ryjówki, myszy) po inne ptaki; niestrawione resztki wydalają w wypluwkach. Czytaj więcej…